Szanowny Panie Ministrze! Fundusze nagród, obojętnie, czy w administracji rządowej, czy w przedsiębiorstwach prywatnych,
Szanowny Panie Ministrze! Fundusze nagród, obojętnie, czy w administracji rządowej, czy w przedsiębiorstwach prywatnych, mają spełniać dwa zasadnicze cele - doceniać dotychczasową pracę pracownika i motywować do dalszych wytężonych działań. Pieniądze z funduszu nagród nie mogą być traktowane jako dodatek do niskiej pensji, czy nagroda za partyjną lojalność.
Ponadto wysokość gratyfikacji winna być dostosowana do wielkości podstawowego wynagrodzenia pracownika i być zależna od efektów jego działalności. Nie może być tak, że nagrodę w wysokości kilku tysięcy złotych dostaje osoba, która pracuje na stanowisku w ministerstwie zaledwie kilka tygodni i nie może przedstawić swoich znaczących osiągnięć.
Jednak praktyki stosowane w Ministerstwie Edukacji Narodowej odbiegają od standardów przyznawania pieniędzy z funduszu nagród. Z okazji Dnia Edukacji Narodowej zaufani współpracownicy pana ministra dostali po kilka tysięcy złotych, mimo że pracują na swoich stanowiskach zaledwie kilka tygodni.
Dziennikarze ˝Rzeczpospolitej˝ ustalili, iż pracujący w Ministerstwie Edukacji Narodowej od sierpnia 2006 r. dyrektor generalny zarządzający funduszem nagród, pan Andrzej Maśnica, dostał nagrodę w wysokości 7,3 tys. zł.
W związku z tym pytam:
Dlaczego pan minister narusza dobre obyczaje i wewnętrzne zasady stanowiące, iż takie nagrody przysługują osobom, które w ministerstwie przepracowały co najmniej sześć miesięcy?
Czy pan Andrzej Maśnica, zarządzający funduszem nagród w MEN, sam zdecydował o wysokości swojej nagrody?
Na jakiej podstawie przyznaje się nagrody w Ministerstwie Edukacji Narodowej? Kto może je dostać i od czego zależy ich wysokość?
Jakim prawem wicedyrektor Departamentu Funduszy Strukturalnych pan Radosław Jamiołkowski twierdzi, iż informacje o nagrodach są objęte tajemnicą służbową? Czy zdaniem pana ministra obywatele nie mogą poznać wysokości nagród urzędników administracji rządowej?
Z poważaniem
Poseł Teresa Piotrowska
Warszawa, dnia 15 listopada 2006 r.